Mevzuat gereği

Bundan tam 80 yıl önce bugün;  Anadolu’daki topraksız köylülere, devlet tarafından toprak verilmesine ilişkin kanun kabul edilmiş.

80 yıl sonra gelinen noktaya bir bakıyoruz, e ne görüyoruz?

Bir noktaya gelemediğimizi görüyoruz.

Araba çarpmış Küçük Emrah gibi hissediyoruz kendimizi, çünkü bir şey göremiyoruz. Gözümüz kör olmuş!

Her Emrah filminde bir ana var değil mi?

E bu durumda bizim anamız kim?

Toprak!

Bugün hangi kanunu konuşuyoruz?

İsterseniz yazmayalım, kim anası hakkında bunları okumak ister ki?

Cumhurbaşkanı için referanduma gitmeyi biliyorduk, bunun için neden gidemiyoruz?

Peki madem hizmet karşılığı toprak kiralamaya geçiyoruz, ben mahalledeki bütün sokakları süpürmek istiyorum.

Bana da kiralar mı bu hükümet, hizmet verdiğim sokakları?

Ben yıllarca da istemem, şöyle 3-5 hafta yeter bana…

Öyle ya, tasarruf ediyoruz devlet olarak. Hizmet karşılığı yap-işlet-devret modelini benimsiyoruz.

Liste fiyatı 55 milyon dolar olan Başbakan’ın uçağını, gayet de şuh bir biçimde alabiliyoruz!

Fakat mayın temizlemenin maliyet fiyatını açıklayamıyoruz!

Neden?

“Mevzuat gereği!”

AKP ( Çok özür dilerim, kendi edepsizliğim. AK parti yazmalıyım ama el alışkanlığı!) çok can alıcı noktalarda, çok stratejik hatalar yapmaya başladı.

Şahsen düşünce özgürlüğü olan bir ülkede yaşadığıma inanarak, şu an Davos’un diyetini ödeme durumu hissediyorum olan biteni. Öyle ya, kalkıp tüm dünyanın önünde İsrail’e posta koyacaksın sonra da gelip koltuğunda saltanata devam edeceksin.

Hadi oradan, bu filmlerde bile olmuyor kardeşim. Kime yediriyorsunuz siz!

Milletin karnı aç, ama palavraya tok.

Bu ülkenin ferah ve huzuru haricinde, kendi çıkarları doğrultusunda işler çeviren a dan z ye herkese bir şey yazmak istiyorum da, bir türlü yazamıyorum.

Neden?

Mevzuat gereği!