Yirmi Dokuz!

Daha dün gibi aklımda, ‘Askere gitmeme daha 8 yıl var. Ben ne düşünüyorum ki lan!’ dediğim. Yani tahmin üzere 12 yaşındaymışım. Bugünden 16 sene önce…

28 tane kocaman yılı, iyisi kötüsü ile geride bırakmışım.

Öyle sırf artislik olsun diye ‘Pişmanlıklarım olmadı hiç!’ falan yazmayacağım. Çünkü ben çok pişmanlıklar yaşamış bir insanım.

Yaşadıkça farkettiğim çok hatalarım oldu ve oluyor. Tabii ben göçüp gidene kadar da olacak. Olmalı da zaten. Beni insan yapan da bu.

Beni hatam ile aksiliklerimle, sinirimle, hoşgörümle, kısacası olduğum gibi seven, sevebilen herkese teşekkür ederim.

Umarım Cem Karaca’nın da dediği gibi, ne yalnızlık ne de yalan üzer bizi.

Hoşçakal 28…