Empati

Kitap okumayı hiç sevmesem de sahilde film izlemek gibi bir şansa sahip değildim. Pardon ya aslında sahiptim. Cep telefonum bu durumu destekliyor ama öyle küçücük bir ekranda ne tadı olur du ki? Hem sahilde kitap okumanın keyfini geçtiğimiz yaz fark etmiştim. Bu yaz da 7 günlük tatilimde yanıma Adam Fawer’dan, Empati’yi aldım.

Aslında yaklaşık 7-8 ay önce başlamıştım bu kitaba. Sonra işlerin yoğunluğu sebebiyle yaklaşık 80-90 arası bir yerde bırakmak zorunda kalmıştım. Hazır fırsat bulmuşken aradan çıkarayım dedim. Zira Adam Fawer’ın tarzını, Olasılıksız’dan ötürü çok beğenmiştim. Empati ile ilgili takip ettiğim yorumlar da Olasılıksız’ı aratmayacağını söylüyordu. İşte bu yüzden, önceden okumuş olduğum tüm sayfaları okumamış sayaraktan kitaba başladım.

Kitabın konusu, kitaba da adını veren Empati olgusu ile ilgili. Empati yeteneğinde zirve yapmış insanların ele alındığı güzel bir kitap diyebiliriz. Kitap ve konu ile ilgili bilgi vermek istemiyorum çünkü okumayı çok etkiliyor. Objektif olarak okumanız için, bu toplara hiç girmeyeceğim. Bunun yerine hissiyattan bahsedebilirim sanırım.

Kitap neredeyse tamamen bilim-kurgu üzerine yazılmış. Bazen o kadar sıklaşıyor ki konuya nereden ve neden girdiğinizi bile anlamıyorsunuz. Tam bilim-kurgu hafifliyor bu sefer de felsefe kısmı ağırlaşıyor. Yalnız, ikisinin dengede gittiği anlarda kitap tadından yenmiyor. Kitabın akıcı ve bağlayıcı olduğunu söyleyebilirim. İlk yüz sayfa tırı vırı şeklinde ilerlese de kitabın sonuna doğru ilk sayfaların değeri anlaşılıyor. Az ilerleyince de başından kalkmak istemediğiniz ve araya reklam girmesine dahil tahammül edemediğiniz filmler gibi bir hal alıyor.

Yazarın bir önceki kitabı olan Olasılıksız, gayet iyi bir etiket olmuş bu kitaba. Kapakta da zaten referans olarak Olasılıksız verilmiş. Soracak olursanız Olasılıksız mı Empati mi diye; ben Olasılıksız derim. Olasılıksız bittiğinde, gerçekten de bitmemesini istemiştim. Fakat Empati’de bu tadı alamadım. Bazı okurlar da Empati’nin, Olasılıksız’dan daha güzel olduğunu söylüyor. Empati’de karakter sayısının fazla oluşu ve Olasılıksıza göre, yaklaşık iki yüz sayfa fazla oluşu yorucu geliyor. Dediğim gibi bu kişiye göre değişen bir durum. Belki de Olasılıksız’ı okumadan Empati’yi okusaydım, bunu daha da beğenebilirdim. Bilemiyorum…

Kısaca, Adam Fawer’ın tarzını beğenenler için değerlendirilmesi gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Sürükleyici ve merak uyandıran havası ile kolayca etkisi altına girmek mümkün.